Adama van Scheltema/De lindebladen
Uit Wikisource
De lindebladen
Zie, de bladen beven van de linden,
- En zij zwaatlen even heen en weder -
En zij zwijgen in den wijden middag
- En hun groene harten hangen neder.
Zie, de late zomerschaduws dalen,
- En een glimlach, een geruste spade,
Spreidt zich over al hun oude loover,
- Bloeit om alle stille lindebladen.
Zooals al die groote groene harten
- Heeft mijn hart bewogen in dit leven -
Alles van dit leven ben 'k vergeten,
- En een glimlach is me alleen gebleven.
