Adama van Scheltema/Het tuintje

Het droppelt nog wat na, maar even

Komt toch de lieve zonneschijn,

En doet dat kleine groene tuintje

Weer bloeiend en weer blijde zijn.

Dat rieten dak - dat witte muurtje,

En die paar bloemen in het bed -

Dat gladde blonde beukenhaagje -

Dat lijkt zoo same' een klein gebed!

Doch de heele lucht is weer betrokken,

Het kleine tuintje is er niet meer: -

Daar is alleen de donkre hemel,

En 't droppelt - en het regent weer.

Dat rieten dak - en die paar bloemen -

O! ergens ligt dat beeld in mij,

En, als 't gebed dat 'k ben vergeten,

Weifelt dat soms mijn ziel voorbij; -

Dan komt de schaduw van dit leven

En vraagt die bede en blijden schijn,

En 't waait langs eenen wijden hemel -

Dat is alles te klein - te klein -!