Adama van Scheltema/Op de avondhei

De avondwind rilt door de heide,

Het late licht woelt hij bloot -

Hij waait lichtende over dien wijden

Gewelfden schoot.

Hij waait zwijgende, zonder leven,

De avond glanst over den grond -

De stralende halmen die beven

In de' avondstond.

Zij vast onze ziel als een heuvel,

Maar licht als een pluim in den wind:

Al wat 's levens lichtende vleugel

Daar bloeiend op vindt!