Adama van Scheltema/De boekweit

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De boekweit van Carel Steven Adama van Scheltema
Uit Van zon en zomer


De donkere grond waar zij staat,
Dringt haar bloedende steel uit de voren, -
Als een bruid glimlacht haar gelaat;

Waar de akker het hemelhoog koren
- Dat diep onder eigen last boog -
Al zijn ruischende goud heeft verloren,

Rijst! rijst met de zon in haar oog,
Rijst uit vlammen en brandende bladen
De bloeiende boekweit omhoog! -

En zoo zijn wij! - kameraden!