Arnhemsche Courant/Jaargang 99/Nummer 7916/Middaguitgave/Radiumstandaard

‘Radiumstandaard’ door éen anonieme schrijver

Afkomstig uit de Arnhemsche Courant, woensdag 24 april 1912, middaguitgave, tweede blad, [p. 1]. Publiek domein.

Radiumstandaard.

In verband met het vroeger meegedeelde over den internationalen radiumstandaard, ontleent o.m. het volgende het „Chem. Weekbl.” aan „Nature” over de bijeenkomst van de commissie, welke, voor de vaststelling van die maatstaf, was aangewezen door het radiologisch congres, dat in September 1910 te Brussel gehouden werd.
In deze bijeenkomst (der commissie), die van 25—[2]8 Maart plaats vond, waren tegenwoordig Mevrouw Curie en de Heeren Debierne, Rutherfort, Soddy, Hahn, Meyer en Schweidler. Geitel, Eve en Boltwood waren verhinderd haar bij te wonen. Vergeleken werd het praeparaat, bereid door Mevrouw Curie (21.99 mGr, RaCl) met die van Hönigsmid (n.l. resp. 10.11, 31.17 en 40.43 mGr, RaCl₂) bereid uit materiaal in het bezit van de Akademie van wetenschappen te Weenen.
Hönigschmid had met zijn RaCl₂ gevonden als atoomgewicht van Ra 225,95, terwijl mevr. Curie vond 220.40; het verschil bedraagt 0.2 pct.
Vergeleken werden in prof. Lippmann’s laboratorium der Sorbonne, dat niet besmet was door radium, de gamma-straling der standaards volgens twee verschillende methoden. Binnen de fouten van waarneming stemde de activiteit der praeparaten (die in glazen buisjes van dezelfde dikte waren besloten) volkomen overeen.
In het vervolg zal het mogelijk zijn de hoeveelheid radium in een praeparaat te bepalen (indien nl. andere gamma stralen-uitzendende stoffen afwezig zijn) door vergelijking van zijn gamma-stialing met die van het standaard-praeparaat, dat te Parijs in het „Bureau des Poids et Mesures” zal worden bewaard (de 21.99 mGr. RaCl₂ van mevr. Curie) of met die van den reserve-standaard te Weenen (31.17 mGr. RaCl₂, door Hönigschmid bereid); de nauwkeurigheid die bereikt kan worden, bedraagt 0.3 tot 0,4 pCt.
Men is nu van plan te Weenen voor rekening van verschillende regeeringen, die dit mochten wenschen, hulpstandaard-praeparaten te bereiden, die met de standaard-praeparaten te Parijs en te Weenen zullen worden vergeleken en van certificaten voorzien.
Verdere inlichtingen geeft prof. Stephan Meyer, Institut für Radiumforschung, Waisenhausgasse 3, Wien IX.
Mevrouw Curie is voor het gemis van haar radiumpraeparaat schadeloos gesteld door dr. en mevr. T.G. Beilby.