Bilderdijk/Op een grafteeken aan den weg

Uit Wikisource
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Op een Grafteken voor eene Ongelukkige.

AAN DEN OPENBARE WEG BEGRAVEN.

Met de doodwaâ om de leden,
   ’t Hoofd op luttel stroo gebedt,
Lig ik aan den weg vertreden,
Eens de baan der deugd ontgleden,
   En mijn naam werd lastersmet.

’t Stormweêr moog dit gras doen golven,
   ’t Zand verwaaien dat my dekt,
’t Lichaam in den kuil ontdolven
Leevren tot een aas der wolven;
’k Wacht op d’Engel die my wekt.

God is goed; maar rustloos beven
   Wroeging, door geen tijd gesmoord,
Zal door ’s wreedaarts boezem zweven,
Die de lust van ’t argloos leven
   In mijne Onschuld heeft vermoord.

Moog hem God genâ bewijzen
   Om die wroeging, om dat leed,
’k Zal in dubble vreugd verrijzen
Om diens Heilands naam te prijzen,
   Wien de menschheid heeft omkleed.

      1823.