De Groote Schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen/Deel 1/Justus van Egmont
| ← Abraham Mattys, Egidius van Tilburg en David de Haan | De Groote Schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen/Deel 1 (1718) door Arnold Houbraken | Philips de Champanje → |
[ 222 ]
Het maakt my dikwils onlustig, als ik Schryvers ontmoet, die meer dan een halve eeuw voor my, en gevolglyk zoo veel nader aan den levenstyd der zulken, welker bedryf zy voorgeven te beschryven, geweest zynde, egter daar niet van zeggen dat 'er van gezeit moest wezen. Ja 't smart my nu ik zoo laat aankom dat 'er veele zaken in de vergetenheid geraakt zynde, ik gevolgelyk van de [ 223 ]zelve, niet zoo schryven kan als ik wel wilde. Ik heb wel over meer als twintig jaren bedagt hoe nodig het was, dat ymand eens de pen versneed om over die stoffe te schryven, en zedert my zelven gevleid dat 'er wel ymand zou opkomen, die zig het verlies der gedagtenisse van zoo vele brave Konstschilders zoude ter harte nemen: maar daar is niets van gekomen, als dat nu en dan deze en gene, een stukswyze verhandelinge van de zelve in druk hebben gegeven in de Fransche taal, zulks wy 't ons moeten getroosten, en de Lezer met ons, dat het met velen mager uitkomt.
Als by voorbeeld met
JUSTUS VAN EGMONT, geboren tot Leiden in 't jaar 1602, die zoo veer in de Konst gevorderd is geweest, dat de Koning van Vrankryk Lowis de XIV daar een welgevallen in gehad, hem een lange wyl aan zyn Hof gehouden, en met loffelyke geschenken beloond heeft; nochtans vint men van hem niets geboekt, by wien hy de konst geleerd heeft, of wat behandelinge hy hadde; maar alleen dat hy een Historieschilder was.