Naar inhoud springen

De Groote Schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen/Deel 1/Leonard Bramer

Uit Wikisource

[ 164 ]

Dit zelve jaar 1596 bragt voort LEONARD BRAMER. Deze door reislust gespoort begaf zig al met zyn achttiende jaar op reis naar Atrecht in Artoys, van daar naar Amiens, Parys, Marsellie, Genua, eindelyk naar Roomen, daar hy zig eenige jaren heeft opgehouden, eerst met yverig en naarstig zyn konst naar zoo veel heerlyke voorwerpen voort te zetten, en daar na met zyn talent te vertoonen aan de konstliefdige Hoven te Romen, Venetien, Florence, Mantua, Napels, Padua &c. Zyne Konstwerken die hem voornamentlyk berucht maakten, waren, eene Opwekking van Lazarus, heel woelig van ordonantie wel geteekent, en geestig van dag en schaduwe. Een verloochening van Petrus en meer anderen en wyl hy meer op roem dan op gelt gezet was; vergenoegde hy zig daar meê, dat zyn naam door geheel Italien berugt was; en trok weder naar zyn Vaderland, om daar ook zyne konst te vertoonen. Thans pronkt het Princelyk Huis te Ryswyk nog met een voornaam staal van zyn loffelyken geest. Zyn beeltenis gevolgt na 't geen Ant. vander Does gesneden heeft, staat in de Plaat I. boven aan. Men ziet dikwils onder de beminnaars van konst, noch van zyn kleine historitjes op koper geschildert, die geestig van vinding en konstig gedagt zyn. Op een zyner voorname op koper geschilderde tafereelen, verbeeldende Thisbe, met Pyramus [ Plaat I ]
[ 165 ]haren minnaar, heeft Lud. Smids dit volgende vaers gemaakt:

Eerwaarde grysheid! wat zoekt gy, by naaren nacht,
Met toorts ligt, aan dit graf van Ninus? ’t is de Vader
Van Pyramus, en het is THISBES Moeder.zacht!
Hoe zullen deze twee zig houden, treênze nader?

Hier legt de minnares, in 's minnaars bleeken arm.
O t'ongelukkige, en te deerelyke lyken!
Elk wort zyn kint gewaar. Zie beider droef gekerm.
De Moeder knikkebeent. Hy stut haar in 't bezwyken:

Doch onder 't stutten, zeeg hy met de Vrouw haast neer,
Had
BRAMER hem niet, met de kragt van kloeke verven,
Gesterkt; 't bloed met een nagt gedekt, en 't moordgeweer
Verborgen in het gras; hy poogd haar zelf van sterven

Te vryen, met metaal geharnast, op dat zy
Dus eeuwig treuren in een koop're Schildery.