De Groote Schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen/Deel 2/Kornelis Brize

← Tusschenrede:Wat leiding in de kunst vermag

De Groote Schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen, deel 2 (1719) door Arnold Houbraken

[ 341 ]Wy vinden reden om de Dichters van dien tyd te roemen; om dat hun pen, ons zomwyl aanleiding geeft tot het gedenken aan Konstenaars, die wy anders onder de menigte licht over ’t hooft zouden zien. Als onder vele, den Konstschilder KORNELIS BRIZE. Deze schilderde byzonder Konstig en Natuurlyk Harnasschen, en allerhande Stilleven, inzonderheit brieven en papieren, ter Trezorye, op ’t Raadhuis tot Amsterdam te zien, daar de weergalooze J. v. Vondel dit volgende byschrift op gemaakt heeft:

Men riep, de Drukkunst en de Schryfkonst zal verwilderen,
Nu Holland ons verbiedt ’t gebruik van Fransch papier.
Ontsla u van dees zorg, sprak Amstels Trezorier:
Brize bestelt papier, als hy zig zet tot schildren.
Bezie dat Tafereel: wat ziet gy daar om hoog?
Papieren, Bul, en Brief: of schyn bedrieght ons oog.

Niet min konstig en natuurlyk, zyn die door elkander gevlogten Speeltuigen geschildert, daar het kleene Orgel in de Oude Kerk mee pronkt. Als mede het stilleven in twee groote stukken in ’t Oudemanhuis tot Amsterdam, in welker eene verbeeld staat,
De verarmde Ouderdom, die, terwylze van de Nydt voortgetrokken werd, van ’t Geluk ver[ 342 ]laten wort enz. De Beelden zyn door A. de Grebber en de Harnassen en ander stilleven door K. Brize geschildert, daar Jan Vos dit vaars op maakte:

Hier zietmen d’Ouderdom, door tegenspoedt, verarmen:
Zy toont haar kracht vergeefs, nu haar ’t geluk ontgaat.
Wie geen gehoor verkrygt is vruchteloos in ’t karmen.
De Nydt, die ’t al verslint waar dat zyn Zeisen slaat,
Poogt haar in ’t diepe graf, het ryk der Doôn, te smooren.
Wie oudt in armoe raakt heeft alle hoop verlooren.

In ’t ander daar de Ouderdom komt by Amsterdam, die den Overvloet by zich heeft enz. door den zelven.

Hier komt men Amsterdam, uit nood, om bystant smeeken:
Want elk bevint haar schoot bezorgt door d’overvloedt.
Wie ’t Y zyn noodt ontdekt, zal haart, noch disch ontbreeken.
Haar inborst mildt van aard, die elk met hulp ontmoet,
Wort van den Hemel op het allermilst bejeegent.
Wie Oude en Armen helpt wordt wêer van Godt gezeegent.