De Groote Schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen/Deel 3/Jan Asselyn, Petiet Joan de Hollandais

De Groote Schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen, deel 3 (1753) door Arnold Houbraken

[ 64 ]
Volgt JAN ASSELYN, anders Krabbetje. Hy kreeg dezen bynaam in de Roomsche Bent, om dat hy een geschroeide hand, en gekromde vingers had, zoodanig dat hy ter naauwer nood zyn palet daar meê konde vast houden. Daar by was hy kleen van persoon, waarom Flor. le Comte, hem petit Jean Hollandois, noemt: dog hy was een groot meester in de Konst, als zyn penceelwerken in Nederland bekent klaar doen blyken. Hy is meê een van d'eerste geweest: welke de zuivere en heldere wyze van Landschapschilderen, als Glands Lorain, in Holland bragt.

Hy trouwde omtrent den jare 1645 te Lions met de Jongste Dochter van Houwaart Koorman van Antwerpen, en Nic, de Helt Stokade [ Plaat C ]

[ 65 ]met de oudste, welke zy beide mede in Holland bragten. Dit heeft my A. Genoels, gebynaamt Archimedes, verhaald uit de mont van de Konstschilder Laurens Frank, welke op dien tyd te Lions, en by gemelde Houward in huis woonde, met Arnoldus Quelinus, die 't konstig marmer beeldwerk gemaakt heeft, op het Amsterdamsche Raadhuis. Zyn Beeltenis gevolgt na 't geen door Rembrant geëst in print uitgaat, kan men zien in de Plaat C. 7.

Daar is ook nog een ander Konstschilder geweest, met de naam van Petiet Joan de Hollandois, in Vrankryk bekent. Deze schilderde Landschapjes met kleine beekjes heel uitvoerig en net. Zyn bentnaam was Ballon. Wat dit in 't Nederduits te zeggen is, zullen wy elders verklaren. Deze was al overleden, als A. Genoels te Rome kwam in 't jaar 1651.