De Groote Schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen/Deel 3/Martinus Zaagmolen, Johannes Buns
| ← Spalthof, Broers | De Groote Schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen, deel 3 (1753) door Arnold Houbraken | Jan Asselyn, Petiet Joan de Hollandais → |
[ 63 ]
Hier aan volgt MARTINUS ZAAGMOLEN. Van dezen heb ik een groot stuk verbeeldende het laatste Oordeel gezien, waar in zig een byna ontelbaar getal van beelden zoo groot als kleen, ook jonge en volwasse Engelen deden zien. De meeste van die waren wel natuurlyk verbeeld; aangezien de zelve zoo bleek geschildert waren, dat het schimmen of geesten geleken. Men zeit dat Jan Luiken in zyn jeugt by hem de Teeken- en Schilderkonst geleerd heeft. 'K wil 't ook gelooven; aangezien men dikwerf even dusdanige betrokken wezens in zyne Beeltjes, en slegtharige Engelen, door zyn etsnaalt verbeeld ziet.
JOHANNES BUNS, word inde mengelrymen van P. Rixtel genoemt de doorluchtige Pourtretschilder. Maar my is van zyne konstige Penceelwerken nooit iet voorgekomen. Des ik'er ook niet van kan oordeelen.
'T schynt my toe dat hy ook een Beeldschilder [ 64 ]geweest is, uit de vaerzen welke J. Blasius, op twee verscheiden Venus Beelden door hem geschildert, gemaakt heeft. In 't eerste doet hy de Zeegodin spreken:
Wie zeit, myn naakte lyf, door BUNS gemaakt, te schoon is,
Dus was ik, toen ik was by Paris en Adonis.
en in 't tweede spreekt hy den maker dus aan:
Hoe BUNS! al weer aan 't Venus schild'ren?
Laat Venus niet uw hoofd verwildren.
Schoon Mars heeft Venus nooit bezint.
Het schynt dat gy vrouw Venus mint.
Dus vind ik ook Sonnetten op zynen tyd- en Konstgenoot N. SANDERS gemaakt, waar aan ik zien kan dat hy een pourtretschilder geweest is, maar dit is 't ook al wat ik 'er van weet.