Nederlandsche Staatscourant/1828/Nummer 158/Engeland
| ‘Engeland’ door een anonieme schrijver |
| Afkomstig uit de Nederlandsche Staats-Courant, maandag 7 juli 1828, [p. 3]. Publiek domein. |
ENGELAND.
De Times deelt eenen brief mede, dien een Katholijk Bisschop in Ierland, de Heer Doyle, aan den Hertog van Wellington geschreven heeft, en waarin deze geestelijke de middelen aan de hand geeft, waardoor de vrees voor de gevaren, die men in de gelijkstelling der Katholijken zag, zoude kunnen weggenomen worden. Deze gevaren zijn, volgens den Bisschop, van tweederlei aard, en betreffen in de eerste plaats den invloed van den Pauselijken Stoel op de Iersche Geestelijkheid, en in de tweede plaats den invloed dier Geestelijkheid zelve op hare Leken. De vrees voor dit eerste gevaar is, naar zijne meening, allezins overdreven: de invloed van den Paus op andere Staten is in de laatste eeuwen zeer afgenomen, en het laat zich niet aanzien, dat dezelve weder zal aangroeijen, ten zij Europa op nieuw tot dien staat van barbaarschheid mogt verzinken, waarin het zich voor vier honderd jaren bevond. Om evenwel alle vrees te dezen aanzien te doen ophouden, stelt de Heer Doyle voor, om met den Heiligen Stoel in eene schikking te treden, die voornamelijk tot doel moest hebben, dat de Paus zijne geestelijke magt over de Iersche Katholijken aan een of meer Bisschoppen opdroeg, die door Zijne Heiligheid, onder goedkeuring van het Engelsch Bestuur, benoemd zouden worden.
Aan den anderen kant beweert de Bisschop, dat, indien de Iersche Geestelijken eenen meer uitgestrekten invloed op hunne leken uitoefenen, dan met hunne verpligting als dienaars van de Godsdienst overeenkomt, zulks alleen moet worden toegeschreven aan den staat van onderdrukking, waarin zich de R. K. bevolking van Ierland bevindt, en aan de partijdigheid, welke de Engelsche Regering ten haren aanzien aan den dag legt. Zoodra men dus de wezenlijke oorzaak van dit kwaad wegneemt, zal hetzelve ophouden te bestaan, en men zal alsdan vrij wat beter zijn doel bereiken, dan door de Geestelijkheid eene bezolding uit ’s Rijks schatkist toe te leggen, en dus dezelve in zekeren zin om te koopen.
De Times is het met den Bisschop eens, dat de beste waarborg tegen eenen ongepasten invloed der Roomsch-Katholijke Geestelijkheid daarin zoude bestaan, dat aan de belijders dier godsdienst het vol genot hunner grondwettige regten geschonken wierd. Houdt men het echter voor noodzakelijk, om nog meerdere waarborgen te eischen, dan beteekent het, volgens dit dagblad, zeer weinig, om aan de Engelsche Regering eenen ontkennenden invloed op de benoeming der geestelijken te geven, en het voorstel van den Heer Doyle daaromtrent zoude zelfs aanleiding tot het vermoeden kunnen geven, dat hij zijn gezag en dat zijner Mede-Bisschoppen ten koste van den Heiligen Stoel zoude willen uitbreiden, onder den Staat, ten wiens behoeve deze aanwinst heet ondernomen te worden, daarin eenig aandeel te gunnen.