garen was om also wel de Heeren des lants selve als dat volc daer in te vangen: In der voegen dat de gene die de Spaegniaerts ende hare aenhanghers door andere weghen niet en hadden connen onder de voeten brenghen, souden door soodanich middel in hare handen lichtelick zijn ghevallen, uit den welcken hen hadde onmoghelick gheweeft te ontcommen: ghemerckt datmen maer behoeft hadde een beeldt eens zijdelincks ofte dweers aen te sien, om tot den vyere verwesen te werden. Ende wy bekennen noch voorder, dat wy (sulcks siende als hier te vooren verhaelt is) met rechten ernst ter selven tijdt voor ons namen, ons uiterste best te doen, om dit Spaensche gespuis uit den lande te helpen verjaghen, het welcke ons noch tot deser uren niet en is berouwen: Jae ter contrarien wy zijn dies wel versekert, dat wy ende mijne Heeren onse medeghenooten, metgaders alle de ghene die soo lovelick een voornemen jonstich toeghedaen zijn gheweest, hebben soodanich een daet volbracht, die in eeuwicheyt niet ghenoech en sal connen gheloost werden, aen de welcke maer een dinck alleene en ghebrack om allesins volcomen te wesen, ende waer door wy die meeste eere van der weerelt hadden moghen behalen, dat wy behoorden de dore achter
