[133]
om de selve te prefenteren dat wy ghegheven hebben.
Alsse dan oock comen te spreken van wijlen mijn Heere den Grave Lodewijck onsen broeder, sy hadden wel beter soo vroom eenen Ridder met vreden ghelaten: ghemerckt dat hy onghelijck beter eeren weerdt is gheweest, jae een vromer ende oprechter Christen, dan sy en zijn. Ende wy en maken niet te meer werck van dat se hem eenen ketter schelden, dan onse Heere Jesus Christus en dede, als hy van even so eerlicke luyden als dese zijn, werdt voor eenen Samaritaen ghescholden.
Belanghende de predicatien ende openbare vergaderinghen, diese op hare wijfe valsch ende heretijck noemen. Vlieden is kennelick ghenoech, mijne Heeren, door wien ende hoe datse worden inghevoert. Soo veel isser af, dat wy doe ter tijdt soo veel nièt ghelooft en waren, dat men ons advijs eens daer op gevraecht hadde: oock en hebbeh wy noyt daer toe gheraden. Niet te min siende dat de saken soo verre gecomen waren, wy bekennen dat onse meyninghe ende advijs gheweest is, dat de Hertoginne van Parma de selve soude verwillighen. Waer in of wy qualick gheraden hebben, ten minsten t'ghene dat daer naer heeft ghevolcht,
