[ 175 ]
teerden ende verdreven, soo verre syt selve niet en wilden doen. Want wie is de ghene die niet genoech bemercken can, datse sonder keure ende sonder eenighen onderscheyt, ons alles na 't hooft werpen, datse in haren wech vinden? soo groot is hare rasernije, ende soo betoovert zijnse in hare pasien, datse in den selven geen mate en weten te houden. Doch niet te min, al waer 't so ghelijckse segghen, ende dat hen dese dinghen in der waerheyt alsoo hadden toegedraghen (d'welck doch niet en sal bevonden werden, jae ten hadde oock niet redelick noch billick gheweest, ghemerckt dat onse Religie ons leert, dat den houwelicken staet behoort vry te zijn, dat is, noch gedwonghen noch verboden) soo ist nochtans dat dese faute gheensins en ware te verghelijcken by de tyrannije ende bedwanck der conscientien, teghen de welcke niet alleene de Kercken van Orient ende van Grieckenlands, maer oock de Duytsche ende de Fransche Kercken hen ghestelt hebben.
Maer t'ghene dat meest te prijsen is in dese so warachtighe ende wel ghefondeerde Proscriptie, is namelick dit point: dat de Coninck noyt en hadde den Hertoghe van Alva bevolen de impofitien van den thien-
