[ 219 ]
mijn Heere den Erts-hertoch Matthias ontbieden. Is nu de selve oock hier, sy sien, datse door dien wech tot haer intentie ende voornemen niet en connen gheraken: soo laten se hem daer sitten, ende sonder hem eens daer van te veradverteren oft de wete te doen, sy gaen mijn Heere den Hertoghe van Anjou halen. Sy brenghen hem mede, ende beloven hem groot wonder. Daer naer sien se dat se hem daer toe niet en connen brenghen, dat hy hem selven tot een hooft soude opwerpen tegen ulieden, mijne Heeren, ende teghen die van der Religie: soo verlaten se hem oock, ende gaen hen voeghen by den Prince van Parma. Zijn daer oock eenighe baren der zee soo onghestadich, of wederhanen op eenen tooren soo wanckelbaer, als de raetslaghen van sodanighe luyden, die daer meynen soo hooghe gheseten te zijn, ja soo verheven ende versekert, dat hen daerom soude toeghelaten wesen met soo groote ende machtighe Princen alsoo te ghecken? Nademael dan, datse dusdanighe dinghen bedreven hebben, als 't selve alle de werelt bekent is: soo mocht ghy voortaen wel vastelick ghelooven, mijne Heeren, dat hen gheen lichtveerdelick ofţe ydel voornemen sal te groot wesen, datse niet insghelijcx en durven bestaen. Ja wat
