[ 230 ]
dwonghen nootsakelick te bekennen, dat hare tyrannische seyten ende wreedtheyt moeten in alle manieren groot ende onmachtich gheweest zijn, dewijle datse om der selven wille eenen alghemeynen haet van alle t'volck hen op den hals gheladen hebben, d'welck van te vooren tot hen lieden soo wel ghesint ende gheaffectioneert was, ende eer datse alsulcke excellen hadden bedreven, soo groote ghetrouwicheyt aen hare voorsaten metgaders aen hen selve bewesen hadde? Ende ter contrarien, soo t'volck ons heeft gewillichlick vercoren om zijne vryheyt voor te staen ende te beschermen, wat can men anders segghen, oft wat sullen de vreemde natien, jae alle onse nacomelinghen anders daer van oordeelen, dan dat het yet sonderlincx aen ons ghesien ende bemerckt heeft, dat weer dich was soo lieftallich gehouden te wesen: ende daer en teghen in den anderen wat bevonden heeft, dat eenen uitersten haet verdient hadde. So bekennen wy hen dan t'selve, dat wy zijn ende alle ons leven lanck blijven willen ghemeynsaem ofte den volcke toeghedaen, dat is dat wy sullen alle neersticheyt doen om uwe vryheyt metgaders uwe privilegien te vervolghen, te onderhouden, ende te beschermen. Siet nu hoe dat dese wijse herssebeckens so van allen na-
