[ 241 ]
ons beneersticht hebben datse mochte onderhouden werden. Ende wy segghen ulieden noch meer, jae segghen het soo luyde, dat wy wel begeerden dat het niet sy alleene, maer oock de geheele werelt hoorde: Onderhoudt uwe Unie wel. Bewaert uwe Unie wel. Doch siet neerstich toe, mijne Heeren, dat ghy niet alleene met woorden of by gheschrifte, maer oock met der daet ter executie ende int werck stelt t'ghene dat het bundelken pijlen met eenen bandt t'samen gecnoopt ende gebonden, het welcke ghy in uwen seghelt voert, mede brengt ende beduyt. Datse dan nu henen gaen ende ons beschuldighen dat wy alle saken in verwerren gestelt hebben, door dien dat wy dese Unie hebben te wege gebracht: om welcker daer wille wy in eeuwicheyt niet en sullen schaemroot werden. Want de wijle dat sy onder t'decsel van eenen paeys, ons een verdeylinghe ende scheuringhe van malcanderen berocten, ende datse hen so dickwils versamelden nu t'Atrecht, nu te Bergen in Henegouwe, gevende ons altijt goede woorden, ende dat alleene om hen dies te gevoegelicker af te sonderen, ende om andere hares gelijcke lichtveerdige geesten middeler tijt aen haer zijde te trecken: waerom en souden wy lieden over onse zij-