[ 243 ]
nen Utrecht. Het is goet te sien datse seer wel weten al wat wy doen: even als of wy tot haren grooten leet wesen binnen de voorschreven twee jaren niet en hadden twee reysen in Vlaenderen geweest, alwaer wy met hulpe van de vier leden van Vlaenderen, beter ordre tot s'landts saken ghestelt hebben, dan se wel gheerne en saghen. Maer laet het nu soo wesen, dat wy binnen twee jaren niet en souden buyten Antwerpen zijn ghecomen: en moet dat niet wel een groote crime ende misdaet zijn, dat wy ons altijdt by ende ontrent u ghehouden hebben, om ulieden te dienen in alle t'ghene dat u belieft heeft ons te ghebieden? Maer wy zijn na Utrecht ghetoghen. Daer ist dat het hen houdt, mijne Heeren: dit is de aposteumie ende dat etterachtich geswel dat hen so seer doet. Want niet anders, dan alleenelick dese reyse, heest se tot 't herte toe verwondt: ghemerckt datse daer te vooren alreede haer beworp soo wijselick ghemaeckt hadden, sy hadden soo diepen ende vasten gronds harer saken gheleyt, sy hadden daer soo groote ghenoechte aen, sy ſchreven soo veele ende soo breedt aen hare goede vrienden hoe datse soo veel landen ende gouvernementen vaste ende in haren handen alreede hielden,
