[ 248 ]
wy hare steden innemen, dat wy se uit den lande jagen, ende sonder geveynstheyt doen alle t'ghene dat het recht der oorloge is toelatende. Maer belieft u, mijne Heeren, de moeyte te nemen, van te herlesen onse verantwoordinge die voor deṛthien jaren in drucke is uitgegaen, soo sult ghy daer ach ter byghevoecht vinden eenen brief van eenen Coninck die een recht hypocrijt ende bedriegher is, die ons meynde met de stricken van sijn soete ende bedriegelicke woorden te betrapen, ghelijckerwijs hy ons teghenwoordelick gedenckt door zijn dreygementen ende groote donderslagen van woorden verbaest te maecken. Maer Gode lof wy weten een goet preservatijf sog wel teghen, d'een als teghen d'ander fenijn.
Boven dien sy maken groot werck, ende hoopen te samen veel ongeschickte woorden van dat wy souden alle saken fonderende zijn op een eeuwighe dissidentie ende wantrouwicheyt, ende dat onse conscientie doorknaecht wert met Cain ende Judas. Ende of wy ons schoon fondeerden op hare onghetrouwicheyt, souden wy daerom moeten gelijck wesen als Cain ende Judas, so sy seggen? Want daer is eenen grooten onderscheyt tusschen het mistrouwen van de beloften ende genade Godes die niet liegen
