[ 251 ]
des voorschreven Orateurs uitspraken die hy heeft Philippicas ghenoemt, (selfs de ghene die men heeft gheacht onder den anderen insonderheyt uit te nemen) en soude bequame, oft suffisant ghenoech wesen. Hier op dan maghstu beter letten: ende daer en tusschen sullen wy altijdts verhalen, schrijven ende alomme doen graveren de voorschreven schoone spreucke, die weerdich is dat men in eeuwicheyt daer aen gedencke. Ende of het Godt so gave, dat wy beter mochten gelooft ende gevolcht werden, dan de voorschreven Orateur van zijn volck en was, het welcke hem te veel betrouwende ende gheseggen latende van luyden die dijns gelijcke waren, als ooc van sommige andere cleyne brabbelaers die tot dijner handt staen, de welcke hare tongen metgaders hare pennen veyl ende te coope hebben is eyndelic overvallen ende in den grondt verdorven worden. Maer wy verhopen, mijne Heeren, ende versien ons soo wel t'uwaerts, metgaders tor uwe standtvasticheit ende vromicheyt van herten, dat t'selve ulieden niet lichtelick en sal wedervaren.
Ende ghelijck de goede Orateurs ofte voorspraken plegen te doen die tot int eynde altoos plegen achter te houden ende te sparen enige crachtige ende seer scherpe
