[ 253 ]
gheslachte van Spaegniaerden alsoo van d'een lant in d'ander, om de gheheele weerelt te plagen ende te quellen? Maer ter contrarien, soo wy volghende onse schuldt, ende plicht, daer mede wy ulieden verbonden zijn, liever hebben ghehadt ulieden te dienen, dan gherust in de plaetse van onser geboorte te woonen, is het oock recht dat wy daerom souden als een schelm ende verrader, metgaders als een alghemeyne peste der weerelt, ghelastert werden? Hoe wel nochtans, dat ulieden genoech bekent is, dat wy van onsen ouderdom van elf ofte twaelf jaren af midden onder ulieden, ende niet elders, zijn opgetrocken, in der voeghen dat wy dese landen voor sulcx vry moghen houden, als of wỵ daer in gheboren waren. So sy dan ons hebben eenige beloften ofte presentatien (also, se segghen) tot onsen grooten voordeele gedaen, ende so wy de selve gheweyghert hebben aen te nemen: wat connen sy daer in anders straffen ende schelden, dan onse standtvasticheyt ende trouwe, Gode ende den vaderlande bewesen, de welcke wy voor alle t'goet van der weerelt voorgestelt ende hooger dan al t'selve geacht hebben. En wilt niet gedencken, mijne Heeren, dat wy soo grooten lust ende begheerte hebben eeuwelick te sla-
