[ 254 ]
ven ende arbeyden, of so groote moeyte ende last op onsen hals te nemen, daer toe so veel quaets te moeten hooren spreken, ende so valschelick beschuldicht te werden niet alleene van onse vrienden te wesen, ende die in ons niet weynich ghehouden en zijn: ja soo langhen tijt van onse goeden berooft te zijn, ende te moeten sien onsen lieven sone in wreeder ghevanghenisse so lange gehouden, boven dien ons selven met groote machtige schulden belast te vinden: dat wanneer dat wy de middelen sagen te crijghen om van so groote swaricheden eens een eynde te maken, wy niet en souden alle andere menschen van der weerelt slachten, die alle die alle gelijck liever ruste dan moeyte ende arbeyt, ooc liever voorspoet dan quellinghe ende overlast hebben. Maer als wy nu sodanich gheluck ende so voorspoedighe conditie niet en weten te vercrijghen, sonder ulieden te verraden, ja sonder u te verlaten: ende so vele als in ons ware tot eenen roof ende buyt te stellen, metgaders tusschen de tanden van dese bloetdorstighe wolven te werpen. So sal de reste van de de geheele weerelt ons dit voor goet houden (want aengaende van ulieden, mijne Heeren, wy zijn wel versekert dat ghy 't ons ghenoech voor goet houdt, ende dat