[ 260 ]
dat se ons vry ende stourelick, ja so dickwils als se willen, in den Ban doen, verbiedende ons t'għebruyck van water ende vyer: wy en sullen daerom niet laten spijts haer verhittert herte met onsen goeden vrienden te verkeeren ende te leven, soo langh als ons Godt daer toe zijn ghenade sal verleenen, in wiens macht alleene ons leven ende doot is, ja die alle de hayren van onsen hoofde getelt heeft: van den welcken wy tot noch toe so jonstighe hulpe ende bystant bevonden hebben, ende hopen dat hy ons voorts tot aen den eynde toe, sal bewaren. Aengaende onsen goeden die wy noch besitten, ende de welcke door desen Ban werden wech gegeven (want hy wel so wijselick weet huys te houden, dat hy gheen geschencken wil doen van t'gene dat hy ons benomen heeft) wy verhopen met Godes hulpe, dat se hen noch so diere sullen staen, dat se elders wel mochten eenen beteren coop gaen soecken. Ende nopende de ghene die se ons zijn onthoudende, wy hopen insghelijcx dat ons God die genade sal doen, dat wy se uit het besidt van de selve noch sullen eens uit setten, even soo wel als wy alreede uit eenen goeden deel der selven ghedaen hebben: ende datse noyt hebben t'goet van eenen armen Vorst
