[ 274 ]
haer lijden dragen, ende alsoo met meerder vreuchden eyndelick beseffen mogen datse van de sieckte verlost zijn. En soudet ons niet eeuwelic te verwijten staen, waert dat wy soo schoon eenen staet in handen hebbende, daer toe soo schone middelen, door een rampsalige giericheye ende begeerte van eenich gemack ofte gerieffelicheyt ten na deele van onse mede-patriotend, t'onswaert te crijghen ende te genieten, treckende om t'eerste d'een over d'een zijde, ende d'ander over d'ander zijde, ons in eenen oogenblick van onse doot-vyanden: jammerlick ende moetwillichlick lieten overvallen ende verdrucken? Gedencke, mijne Heeren, hoe grootelicx dat desen staet quam af te nemen na de doot van Hertoge Karel: d'welcke uit geener ander oorsake en quam, dan om dat de Provincien besich zijnde met d'eene tegen d'ander om seker gepretendeerde privilegien te strijden, de reste gantsch verlaten bleef. En laet ulieden niet duncken, mijne Heeren, de saken in soodanigen staet zijnde, dat het zy in onse macht met soodanighe middelen als ghy wel weet dat wy in handen hebben gehadt, langer te mogen tegen houden. Maer ter contrarien, so wy eenige oeffeninge ende ervarentheyt hebben in de saken t'gouvernement ende de oorloge belangende, oft