VAN PRINS MAURITS. 131
eene dubbelzinnige of twijfelachtige gedaante, zelden in waarheid en eenvoudigheid, ver- toonen.
Gelukkig de Vorst, die door toeval van die algemeene lot, al ware het flechts in een en- kel opzigt, wordt uitgezonderd. Smaakt hij het genot hiervan niet bij zijne tijdgenooten, hij vindt dit vergoed in de achting der nako- melingfchap. Dit toeval echter kan uit den aard der zake niet dan ten uiterfte zeldzaami voorkomen. Hiertoe toch wordt vereischt, dat of de hoofdperfoon zelf zulke duidelijke," treffende blijken van zijne inwendige gemoeds gefteldheid aan den dag legge, dat alle twijfel onmogelijk wordt, of dat een ander, die door naauwe betrekking in de bijzondere ge- legenheid is deze op te merken, dezelve met getrouwheid en naauwkeurigheid aan het licht brenge. Het eerfte is zeer moeijelijk, van wege de uitgebreide mate van voortreffelijk- heid, die daartoe wordt gevorderd; het laatſte is zulks niet minder, uit hoofde van den ne- vel, dien ontzag, eerbied en belang gewoon- lijk verfpreiden rondom het oog dergenen, die in de nabijheid van Vorften verkeeren. Men mag het derhalve, zoo ik mij niet bedriege, als een wezenlijk voorregt aanmer
1 2
ken,
