Naar inhoud springen

Pagina:Boutens, Vergeten liedjes (1910).pdf/93

Uit Wikisource
Deze pagina is proefgelezen

LACH EN TRANEN


Lach en tranen worden zelden
Aan de heemlen onzer oogen,
Als naast zuivre glansdoorwelde
Maan de ster vergeet te schijnen,
Als aan blauw doorzonde bogen
Gulden nevelen verdwijnen.

Dieper lachen, zachter weenen
Ruischen door den klaren nacht;
Oogen op hun stille wacht,
Al de heemlen om ons henen
Luisteren verrukt naar éene:
Hoe ziel weent en lacht.