viel hun de dag. Zij stelden nu hun gewapende manschappen voor hun legerplaats in slagorde, opdat de Romeinen de vervolging niet eerder konden beginnen, dan nadat de tros een voorsprong had gewonnen. Caesar oordeelde het weliswaar niet raadzaam, den vijand, als hij tot tegenweer was besloten, op deze sterke stijging van den heuvel aan te vallen, maar wel, met de legioenen zoover voort te rukken, dat de barbaren niet zonder gevaar, terwijl onze soldaten hun op de hielen zaten, konden aftrekken. Overwegende, dat de legerplaatsen werden gescheiden door een onherbergzaam moeras, dat moeilijk was over te gaan en daarom een snelle vervolging verhinderde, en dat de bergrug, die zich aan gene zijde van bet moeras bijna tot de vijandelijke legerplaats uitstrekte, van deze legerplaats door een dal van matige breedte was gescheiden, liet bij bruggen over het moeras leggen, rukte met zijn legioenen erover en bereikte snel de hoogste vlakte van den bergrug, die aan beide kanten door een steile helling gedekt werd. Hier ordende hij de legioenen, marcheerde tot het einde van den bergrug en stelde dan de troepen in slagorde op een punt, vanwaar de schietgevaarten de vijandelijke massa's konden bereiken.
15. In vertrouwen op hun gunstige stelling toonden de barbaren zich bereid slag te leveren, indien de Romeinen soms een poging deden om de hoogte te beklimmen; maar zij durfden 't niet te wagen, hun troepen langzamerhand afdeelingsgewijze te laten afmarcheeren, opdat zij niet verstrooid en in wanorde zouden geraken. Zij bleven dus in slagorde staan. Toen Caesar kun standvastigheid bemerkte, liet hij twintig cohorten in slagorde staan en door de anderen op de plaats, waar zij stonden, een legerplaats opslaan en verschansen. Na voltooiing van dezen arbeid
