Deze pagina is proefgelezen
het zij, de zee zette op, en ’t werd een hoorbaar ruischen
der waatren, ’t is eerlang een onheilbarend bruischen!
En ziet! één nacht, één uur, één ogenblik. één schot!……
gevallen is de slag! geworpen is het lot!
De stam der Orléans, de troon der barricaden,
by barricaden òf verloren òf verraden,
is weggevaagd, en by het siddren van den grond
een Fransch Gemeenbest op nieuw aan de aard verkond!
Geheel Euroop ontfangt den schok; de kreet der volken
gaat op, gemengd van schrik en gramschap tot de wolken.
De kracht der legers zwicht, de band der Staten springt.
Sicielje is ver reeds van Itaalje, Itaalje wringt
van Oostenrijk zich los. Heel Duitschland door ontladen
zich bliksemschicht op schicht, van Holstein tot aan Baden,
van Keulen tot Berlijn; ja — ’t wonder steeg ten top, —
de stille wateren van Weenen bruischten op!
Straks of ’t een Keizerrijk of een der Republieken
zal zijn, vraagt Duitschland zich by stervende fabrieken,
geschonden Overheên, en sloten afgebrand.
Eén legerkamp weldra wordt half het Vasteland
terwijl aan de overzij Repealers en Chartisten
hun echo mengen aan den roep der Communisten. —
Maar Neêrland (zie ’t, o God, met zeegnende oogen aan!)
houdt aan zijn Koning vast, en de oude Oranjevaan!
der waatren, ’t is eerlang een onheilbarend bruischen!
En ziet! één nacht, één uur, één ogenblik. één schot!……
gevallen is de slag! geworpen is het lot!
De stam der Orléans, de troon der barricaden,
by barricaden òf verloren òf verraden,
is weggevaagd, en by het siddren van den grond
een Fransch Gemeenbest op nieuw aan de aard verkond!
Geheel Euroop ontfangt den schok; de kreet der volken
gaat op, gemengd van schrik en gramschap tot de wolken.
De kracht der legers zwicht, de band der Staten springt.
Sicielje is ver reeds van Itaalje, Itaalje wringt
van Oostenrijk zich los. Heel Duitschland door ontladen
zich bliksemschicht op schicht, van Holstein tot aan Baden,
van Keulen tot Berlijn; ja — ’t wonder steeg ten top, —
de stille wateren van Weenen bruischten op!
Straks of ’t een Keizerrijk of een der Republieken
zal zijn, vraagt Duitschland zich by stervende fabrieken,
geschonden Overheên, en sloten afgebrand.
Eén legerkamp weldra wordt half het Vasteland
terwijl aan de overzij Repealers en Chartisten
hun echo mengen aan den roep der Communisten. —
Maar Neêrland (zie ’t, o God, met zeegnende oogen aan!)
houdt aan zijn Koning vast, en de oude Oranjevaan!
En wederom een stap gevorderd tot de ontknooping.
Het einde werd voorzegd. Met de algeheele slooping
van ’t rijk der duisternis, Uw rijk aan de aard beloofd,
Verlosser, Leeuw en Lam! der schepping Hoop en Hoofd!
De Christen weet dat eind, maar ook de weeën, ’t lijden,
ten teeken meê voorzegd van ’t rijpen dezer tijden!
Hy weet, dat eer de zon zijns vredes op zal gaan,
een Mensch der zonde aan ’t hoofd der wereld nog moet staan.
Hy voelt by iedren schok van ’t woelend Anarchisme
de wegen toebereid van ’t gruwzaamst Despotisme.
De Christen wacht, maar loopt die tijden niet vooruit.
Hy weet, dat elke dag, die nog den voortgang stuit,
elk uur, elk oogenblik van uitstel voor onze aarde
by God zijn oogmerk heeft, voor ons zijn doel, zijn waarde,
zijn vragen en zijn strijd, zijn roeping en zijn plicht
Het einde werd voorzegd. Met de algeheele slooping
van ’t rijk der duisternis, Uw rijk aan de aard beloofd,
Verlosser, Leeuw en Lam! der schepping Hoop en Hoofd!
De Christen weet dat eind, maar ook de weeën, ’t lijden,
ten teeken meê voorzegd van ’t rijpen dezer tijden!
Hy weet, dat eer de zon zijns vredes op zal gaan,
een Mensch der zonde aan ’t hoofd der wereld nog moet staan.
Hy voelt by iedren schok van ’t woelend Anarchisme
de wegen toebereid van ’t gruwzaamst Despotisme.
De Christen wacht, maar loopt die tijden niet vooruit.
Hy weet, dat elke dag, die nog den voortgang stuit,
elk uur, elk oogenblik van uitstel voor onze aarde
by God zijn oogmerk heeft, voor ons zijn doel, zijn waarde,
zijn vragen en zijn strijd, zijn roeping en zijn plicht
