Het zeker noodlot dat nooit sterveling ontgaat;
En u getroosten in des hemels welbehagen.
Gy gaat, wy volgen u met slepend rouwgewaat
Daar gy word [1] gelaurierd ten kerker ingedragen.
Godesse van de Konst, betreur zyn lot en ween.
En help zyn grafnaald met Cypresse en Laure streng'le.
Terwyl hy zinkt in't Graf, dat weergalmt op 't gesteen.
Daar ik myn tranen met zyn zuiv're Lykas mengle.
'k Zal met den tyd( de Dood ten spyt) zyn waarden naam
Met eene goude snoer, by 't puik der schilders kluist' ren.
En zyn gedagtenis ommeren door de Faam.
Dus zal het graf zyn Lyk, maar niet zyn naam verduist' ren.
DIRK DALENS is geboren tot Amsterdam in den jare 1659. Van jongs af aangespoort door 't zien van Konst en konstbehandelinge, als ook door een overgeërfde drift tot dezelve opgewekt, begaf hy zig al vroeg in de oeffenschool van zyn Vader Willem Dalens, die een Landschapschilder was, maar juist niet van de beste soort; waarom hy ook, wanneer deze Nederlanden in den jare 1671, en 72 door de Fransen overvallen, de neringen en Koopmanschappen door de geweldenary overstroomt, en in die engte gebragt wierden dat niemant lust of zin tot konstkoopen had, zig genootdrukt vont elders heen te wen-
- ↑ Gelaurierd] Dit ziet op een gewoonte oulings, en nog te Dordrecht in gebruik. Te weten, wanneer 't lyk van een Jongman wordten grave gedragen, word het rouwkleed, dat de kist dekt, met lauriertakken beleid: gelyk ook elke drager van gelyken een lauriertak met wit en zwart lint bestrikt, in de hand houd.