dat zy hun penceel wisten te vlyen na de geaardheid of zinlykheid der menschen van die eeuw, waar in zy leefden. In myn jeugt gedenkt my, dat de geneigtheid der menschen inzonderheid op bloemen en fruit gezet was. Maar 't mogt yder niet gebeuren een Fruitstuk van de Heem tot huisraad te hebben, of een bloemstuk of stilleven van van Aalft, die toen vry wat geldig waren. Dit werd in agt genomen van LUDOWYK SMITS, anders Hartkamp, die zig in den jare 1675, toen omtrent de 40 jaren oud, te Dordrecht had neêr gezet. Waar hy gebooren is, weet ik niet, maar zoo my bericht is, was zyn vader een krygs officier, en woonde in dien tyd te Swartewaal, boven Zutfen, in Overyssel.
Deze LUDOWYK SMITS te Dordrecht gekomen zynde, ging inwoonen by eene Joan Kools. Orgelist, wiens Vrouw handel dreef met Schilderyen. Het eerste konststuk dat hy daar maakte, was een Magdalena hare zonden beweenende; het bywerk verbeelde een rots, welke hy met zwart en wit geschildert, daar na met bruine scheitgeel, en spaans groen geschommelt had, dat het heel natuurlyk en kragtig zig vertoonde; en die zelve wyze van behandelinge hield hy ook omtrent zyne fruitstukjes, waar van hy 'er meenigte maakten, die willig aan de man raakten, of verkogt wierden, zulks hy een styve beurs daar meê over gegaart zoude hebben, zoo zulken wyze van doen lang stant gehouden had: Maar zulks niet zynde, was dit van geen langen duur, wyl de gekleurde schilderyen weder in graauwe veranderde, en hy overzulks voor een bedrieger werd gehouden. Onze Amstelstroomschryver, zegt van den