en gelegentheid kreeg, om voor den Hertog van Milanen eenige Konstwerken te maken: van daar te Frankfort aan de Main, daar hy een groot stuk op 't Raadhuis geschildert heeft. Eindelyk zyn levensrol afgeloopen, stierf hy aan het Podegra, in den jare 1640. Zyn Vrouw en Kinderen, onder deze een Dochter die een Schilderesse was, trokken na zyn overlyden weder naar Amsterdam.
JAN VAN HOEK, Antwerpenaar, heeft het geluk gehad, dat hy, om zyn grootse schikkingen, kragtige wyze van schilderen, en vleyend penceel, niet minder als zyn meester RUBBENS, by Koningen en Vorsten is bemint geweest. Hy heeft te Romen zynde, voor verscheiden Kardinalen geschildert, die zyn penceelkonst in groote waarde hielden. Ook nam de Aartshertog Leopoldus, hem voor Edelman meê, naar de Nederlanden, daar hy gestorven is in 't jaar 1650.
Eer ik vorder gaa, moet ik gedachtig wezen, zyn braven Stadgenoot MARTEN PEPYN, die gelyk de Arent alle vogelen braveert, ook alzoo in Italien zynde, zyne tyd- en landgenoten te boven streefde, zulks hy door Italien en Romen voor een hoogvlieger berucht was, en grooten roem behaalde.
Ik was verlegen waar ik hem plaatsen zoude, tot dat my uit zeker verhaal, 't geen volgen zal, bleek, dat hy by 't leven van PET. PAUL. RUBBENS, al overleden was.
Men hout het voor een spreuk, toepasselyk op de geleerden, Dat zy niet graag zien, dat hun licht door anderen betimmert word. RUBBENS, die zyne snelle vlucht in de Konst kende, en hoorde
