men van Simeon, by den Heer Jakob Hinloopen, daar de Dichter Jan Vos dit byschrift op gemaakt heeft.
Maria komt haar Kint, haar Godt, ten offer dragen.
Zoo word het Tempelrecht van d’oude wet volbragt.
Wie dat de wet voldoet zal Godt in all’s behaagen.
Nu zietmen daar all’ d’aard zoo lang naar heeft gewacht,
’t Verlangen naar een ding schynt alles te verlangen.
Zoo was ’t met Simon dien wy vol vreugt zien staan.
Wie’t al omvangen heeft wort hier van hem omvangen.
Wat God zyn volk belooft wort op zyn tyd voldaan.
d’Onfeilbre waarheit komt al schyntze lang te wachten.
Hy heeft Gods Zoon in d’arm; den Geest van Godt in ’t hart.
Is’t wonder? neen: hy heeft Godt zelf in zyn gedagten.
’t Vernuft is heilig dat van Godt bezeten werdt.
Nu dat hy ’t leeven ziet, wil hy het leeven derven.
’t Onsterflyk leeven krygt de mensch door deugdzaam sterven.
Hy stierf nog ongetrout zynde in ’t Jaar 1674, op den 22 van Herfstmaand. Wy hebben zyn Beeltenis geplaatst by zyne Konstgenooten in de Plaat E. 1.
JORIS VAN SON, geboren te Antwerpen in den Jaare 1622, was een konstig fruit en bloemschilder. Dat Korn. de Bie stof gaf van te zeggen:
Wanneer ’t geboomt staat dor, en vruchte en bladeloos;
Dan pronkt nog zyn Tafreel met Rose en Abrikoos,
en dat hy dezelve natuurlyk door zyn Konstpenceel wist te verbeelden, beduid hy met te zeggen,
