smart voor de Konstgodes, daar dit vaers op zinspeelt:
De Konstgodes had straks haar treurkleed aangetogen: En dekte met een floers haar nat bekreten oogen, Als haar de droeve maar wierd door 't gerugt gebragt Dat ook de Dood de* B O T H gevelt had onverwagt. J A N B O T H de Fenix der Landschapschilders van zyn tyd, om rust te zoeken, en de gedagtenis van het land te ontvlugten, of t'ontvlieden, 't geen zyn broeder A N D R I E S versmoort hield, als de dood hem stil bekropen en den draad zyns levens had afgeknipt op 't jaar 1650, trok naar zyn Vaderland en geboortestad, daar hy voor zyn Konst wel betaald werd, en veel te doen had. Maar hy leefde niet lang na dien tyd: want Gelyk een Tortelduif 't verlies, Van haar gepaarden steeds betreurt: Zoo treurdeJ A N ook omA N D R I E S Zyn broeder, van hem afgescheurt, Door 't droevig sterflot, dat zig niet Bekreunt het klagen, of verdriet. Wat toeval oorzaak heeft gegeven tot het verongelukken van A N D R I E S zal ik straks melden. Sandrart zeit: Dat hy van 't gezelschap afgedwaalt, in den nagt verdronk. En de Schryver van 't Boekje Abrege de la Vie despeintres, zeit: Henrik was de Landschilder, en verdronk, of versmoorde. lequel étant à Venise & se retirant chez lui de nuit tomba dans un Canal, Fol. 429. Wie heeft ooit van Henrik Bothgehoort? En by gevolge kan de Lezer zien wat staat 'er kan ge-
- Andries.
