de gronden der Schilderkonst wraakt. Wie is ’er zonder gebreken? ja de beroemste Meesters, zelfs onder de eerste Italianen, hebben hun feilen gehad. Maar onze pen is reeds te veer vooruit gedraaft. Wy moeten onzen Batavier (dus was zyn Bentnaam) eerst met onze pen naar Rome versellen, en van Weenen met een Keiserlyk geschenk tot luister van zyn Konst zien in ’t Vaderlant komen, eer wy de schakels van zyn levens bedryf aan ’t einde kluisteren; die ten halverwegen keerd (zeit de spreuk) en doold niet.
De Waerelt bestaat in gestadige veranderingen, en wy worden met de zelve zucht omgedreven, ja de bevindinge heeft ons doen zien dat de meeste Menschen by de verandering leven, en genoegen scheppen. Deze luim bekroop ook onzen Batavier; des nam hy voor een reis naar Rome te doen. Men zegt dat hem de liefde getroffen had, en dat hy om die drift te wederstreven, zyn reislust opvolgde. Het zy daar mee zoo ’t wil, hy vervaardigde zich, en nam de reis aan, van Dort op den 16 van Bloeimaand 1651. Zyn Dichtpen heeft de Daglyst tot Weenen in Oostenryk in Vaarzen beschreven. Dog wy willen hem maar in ’t rym verzellen tot buiten ’t Sticht; om niet veer van honk te weiden. Dien ’t verder lust kan het rym in zyn Thalia of vyfde Boek van zyne zichtbare Waerelt op pag. 201 geboekt, volgen. Dus begint hy:
Gelyk de Kraan, in ’t bloejen van den tyd,
De Zonne volgt, en roert zyn vlugge veeren,
Zoo deed ik me: ’k verliet myn Stadt, om wyd
Van kant een wyl by vremden te verkeeren.
Ik steeg te Paert, met moed geharrenast
