hy daar nevens gebruikte, voor hun gedult in ’t lang zitten rykelyk betaalde. Gemelde Spiering gaf hem 1000 gulden Jaarlyks[1] en betaalde daarenboven nog voor yder Konststukje zoo veel gelt, als het tegens zilver geleit wegen mogt. Hy maakte zyne penceelen zelf, vreef zyn verwen op glas, en bewaarde dezelve met veel zorg voor stof. Dusver Sandrart. Men zou uit deze beschryving eerder besluiten dat dezelve tot spot dan tot zynen roem geboekt was.
’T is byna ongelooflyk, als wy agt geven op de uitvoerigheid zyner penceelwerken, dat een man zoo veel in zyn levenstyd kan uitwerken, ’t geen ons verzekert dat hy byzonder naarstig zyn tyd in agt moet genomen hebben. En wat zyn Konst aanbelangt die roemt zelf ’t vernuft van haar bewerker. Ook is ’er geen konst welke zoo algemeen goedgekeurt wort; waarom dezelve ook tot siersel van alle beruchte konstkabinetten tot een hoogen prys wort opgekocht; en over zulks zou het te vergeefs wezen den lezer ergens heen te wyzen. Dog is dat stukje van velen voor het beste van zyne konstwerken gehouden ’t geen de Heeren van de Oostindische Maatschappy van hem kogten, voor 4000 gulden, en aan Karel den tweeden als hy van hier naar Engelant overging om de Kroon te aanvaarden, te schenk gaven. Anderen zeggen: dat de Heeren Staaten dit konststukje aan den Koning Karel in ’t jaar 1660, als hy in zyn Ryk was gekomen, vereerden, ’t welk zy voor een groote som
- ↑ Dit bevestigt ook P. Angel in zyn Lof der Schilderkonst, zeggende pag. 23: G. Dou die jaarlyks om dat hy den Heere Spiering de eerste aanbiedinge van zyne Konststukken doet, 500 Karolus guldens tot vergeldinge krygt. Dog zy verschillen in ’t begroote van den prys.
