invoerde, met voornemen om het op een Tafereel te doen schryven, en te hangen in de Munters Kapel, daar hy begraven leit; maar de nyd belette zulks. Men mag hem wel onder de gelukkige Schilders van zyn Eeuw tellen, wyl hy door de Fortuin begunstigt, meest voorwint gezeilt heeft.
Zyn Broeder Johan, of Hans van Hoogstraten, (want dus wilde hy genoemt zyn) jonger dan hy, was mede aan de Konst, zyn naam vind ik geboekt op de Lyst van St. Lucas Konstgezellen te Dordrecht op ’t jaar 1649. Hy is met zynen Broeder te gelyk aan ’t Hof te Weenen geweest daar hy ook gestorven is.
In de Mengeldichten van F. v. Hoogstraten vind ik t’zyner gedagtenisse.
Gedenkschrift op
JAN van HOOGSTRATEN,
In de Galery der Kruiskerke te Weenen.
Toen een [1] Harpy my nederhiel:
De dood, om my dien roem t’ ontjagen,
Myn jeugt ’t ontydig overviel.
Zeker Konstig Marmersteene Beeldhouder, vrint van S. v. Hoogstraten, vereerde zyn Grafstee met een Marmersteene kintje, verbeeldende de vergankelykheit van ’s Menschen leven.
’T was smartig voor myn Meester dat zulk
- ↑ Quaedam species morbi comitialis.
