hielt hy zig meest; aangezien P. Lely, die niet als Pourtretten konde schilderen en zyn fortuin daar mee zocht te maken, hem het schilderen van de zelve, om dat zy elkander niet in de weeg lopen zouden, afried, onder belofte van hem anderwys dienst te doen, gelyk ook geschiedde: want hy dikwils maakte dat hy veertig of vyftig pont sterlings voor een stuk kreeg.
Hy had zig in den brant van Londen aan zyn heup bezeert, waar door hy naderhand krepel ging.
Na het overlyden van zyn eerste Vrouw, troude hy een jonger; maar het was der moeite niet waart, dat om zoo weinig koren als hy te malen had, hy een nieuwe Molen oprechtte: want hy stierf in ’t jaar 1698.
De Boomen, en Bloemen zyn het sieraad van ’t aartryk. De milde Natuur brengt die op den regten tyd voort. De oeffening van een yverig en naarstig Bouwman zet hun schoonheit en luister by. Dus is ’t ook met den Mensch; de konsten en wetenschappen zyn de versierzelen van den zelven. De natuur schept des Menschen vernuft, en geneigtheit. De oeffening brengt het verstand in zyn volkomenheit. Dit bevestigt Horatius daar hy zeit:
Maar ’t ovrige de Konst voltrekken.
En dit tegenwoordige voorwerp zal ’er de proef op zyn.
