Onder zyne beste konststukjes word getelt dat, waar in hy verbeelt heeft den verloren Zoon, afscheid nemende van zyn Vader, in welks wezen men de bekommertheit en zorg bespeurt, terwyl hy zyn Zoon te paard gezeten vaarwel wenst. Dit stukje is konstig geteekent, natuurlyk gloejend en helder geschildert, en buiten zyne gewoonte fraay gekleed. Ik heb het vele jaren gekent, en dikwils met genoegen gezien: maar in wiens kabinet het thans is weet ik niet.
Zommigen zeggen dat hy een Amsterdammer is: anderen willen dat hy geboren is tot Leyden, daar zyn Vader een Lystemaker was. Pieter Gerretze genaamt.
Jan Vos heeft op de afbeelding van den Heere Willem Pauw door Geraarts van Zyl geschildert dit vaarsje gemaakt:
Dwars door de middellyn, kwam bruizen tot in ’t Oost.
Hy vreesde nooit voor ’t woên der teegenvoetsche schaaren.
Wie eer en voordeel zoekt is allen ramp getroost.
Zoo pleegde hy zyn plicht tot kwyting van zyn eeden.
Wie voor zyn meesters zorgt, verdient hun dankbaarheeden.
Dit is al wat ik by gebrek van meerder bericht, van dezen braven Konstschilder weet te zeggen. Als ’er van zommige Konstschilders geen nageslacht overig is, of kennissen meer zyn die geheugen dragen van hun levensbedryf, moeten wy het zelve getroost wezen, en het aan ’t verloopen van
