gentheid vont om by Rubbens te verkeeren, die het Konstvuur meer en meer in hem aanstookte, en zoo veer in deszelfs gunst te dringen, dat hem die tot Rentmeester en Opzigter over zyne Lantgoederen stelde, uit welken hoofde hy zig meest tot Yperen moest onthouden, daar onze Mathys geboren is, dog heeft zyn meesten levenstyd in zyn Vaders geboortestadt gesleten.
Mathys dan van natuur mee genegen tot de Konst, vond door zyn Vader gelegentheit om de zelve by den vermaarden P. P. Rubbens te leeren, en werd geen van zyn geringste leerlingen.
Hy was een vast teekenaar, en onophoudelyk bezig, zelf tot in zyn ouderdom, met naar ’t leven en de beste Schilderyen, die hem voorkwamen, te teekenen.
Doch zyn geest door ’t gestadig naarvolgen van anderen verwent, was een beletsel om iets uit zig zelf te ondernemen, of eigen vindingen te maken: immers men vint van hem wel een overvloet van brave namaaksels, maar zelden iets van zyn eigen uitvindinge.
Veelmalen teekende hy in zynen oeffentyd het afbeeltzel van zynen Vader, in allerhanden stant en kleeding, waar van nog zommige teekeningen onder de Teekenkonstminnenden berusten.
Hy kwam tot Alkmaar in St. Lucas Gilt op den eersten van Wiedemaant 1646, en overleed daar in den jare 1687.
De Stad Haarlem, die onder de Hollantsche Steden roemen kan, dat zy het grootste getal Konstschilders voortgebracht heeft, zag ook in den Jare 1616, binnen hare wallen den vernufteling
TOMAS WYK te voorschyn komen, die wel onder de brave Schilders van zynen tyd gestelt
