Pagina:De Groote Schouburgh Der Nederlantsche Konstschilders En Schilderessen 1719 vol 2.djvu/321

282

Schouburgh der

gedult daar wat te willen vertoeven tot ’er gelegentheit zouw wezen om Brandi te konnen spreken. Aan dezen Hof paalde het vertrek van de Dochter, die hy, terwyl zyn oog in ’t rond weidde voor de yzre tralien van haar vertrek zag staan, beleeft groette, en zonder lang dralen bewyzen van zyne geneigtheit door teekenen (spreken dorst hy niet wagen) gaf. Dit gebeurde meermalen, tot dat zy mede bewyzen van hare genegenheit tot hem te kennen gaf. Hoe geheim nu deze twee verliefden hunne stomme minnery waanden te wezen, was het egter afgetuurt, en den Vader overgeklikt die hem zyn huis en gunst ontzeit, en kort daar op zyn Dochter in een Klooster steekt, zeggende: dat hy haar voor geen beesteschilder had opgewiegt.
Hier door werd hem de gelegentheit ontnomen, van met zyn verliefde een tydelyk middel tot ontkomen te beramen. Nu was goede raad dier, en zyne Merkuriale geest werkte op allerhande hulpmiddelen in het Laboratorium van zyn hersenpan; want een jeugdig en schoon meisje, met veel gelt, was een popje dat hem in zyn kraam diende; des liet hy zig daar aan gelegen wezen; kroppende die verachtelyke benaming van Beesteschilder op.
Na lang overleg bedacht hy een fyne vond, die hem gelukte. Hy verstoutte zig te gaan by den Kardinaal Vicaris, en bood zig aan, om een belyder van den Roomschen Godsdienst te willen worden, en zynen Godsdienst te verzaken, smeekende met een den Kardinaal om zyn gunst en hulp, in zeker geval, ’t geen hy dan eyndelyk aan zyne Eminentie openbaarde. Of nu de Kardinaal, om dat ’er een zieltje by gewonnen wierd, tot zyn dienst zig geneigt toonde, of dat hy den zelve door fluweele woorden en smeekingen tot zyn gunst heeft weten te

be-