Pagina:De Groote Schouburgh Der Nederlantsche Konstschilders En Schilderessen 1719 vol 2.djvu/337

298

Schouburgh der

stuk van Pouzyn. De Postmeester van Zwol belust of hy niet iets meegebracht hadde dat zyn zinlykheit genoegen konde geven, ging hem bezoeken. Straks viel zyn oog op dit stuk, en hy kocht het zonder te vragen door wien het beschildert was, voor een der beste stukken van Pouzyn, en hielt het ook daar voor, schoon het egte stuk hier te lant kwam en daar nevens gestelt wierd, en Moucheron gevraagt hoe het daar mee gelegen was, zig daar ontrent openhartig verklaarde.
Wy spreken den roem niet tegen die de egte Italiaansche Konst verdient: nog moet my niemant verdenken, om myn vryborstig schryven, even als of ik met een vooroordeel tegen buitenlantsche konst was ingenomen; geheel niet: ik bemin de grootsche gedachten en stoute behandelinge, ja kan met zoo veel vermaak de zelve beschouwen, dat ik my zelf byna vergeet: maar ik kan niet dulden datmen nabootzels, en prullen den menschen voor egte konst in de vuist stopt, en dan nog wil dat elk zig over de schoonheit dier konst verwondere.
Zyn ’er daar de beelden zoodanig in ’t bruin zyn weg gedompelt datmen niet ziet waar de zelve beginnen of eyndigen, men geeft het den naam van een ongemeene behandeling. Zyn ’er daar de beelden op den voorgront als in helderen zonneschyn gedaagt door het agterwerk (dat een donkeren nagt verbeelt) sterk afsteken, men pryst het kragtig schilderen.
Zyn ’er daar de beelden misvormt, en wanstallig zyn, men ziet die misslagen over ’t hooft, en pryst het geen ’er fraay in is. Dit is een prysselyke wyze van doen om niet voor een spin geagt te worden; maar als men dan ook in de zelve pryst,

’t