Deze pagina is proefgelezen
40
Schouburgh der
welstant, en goede schikking van een tapyt alleen afhangt van een goet patroon, dat door ’t penceel voor af gemaakt moet worden.
Wy besluiten (al lang genoeg van de Wevery) dat wy de gedagtenisse van de Haarlemsche oudtydsche Konstschilders, aan niemant meerder dan aan van Mander verpligt blyven, wyl al wat de Schryver van de zelve met opmerkingen van den tyd
zegt, van woort tot woort uit van Manders Schilderboek gevolgt is.
Van GONZALO COQUES geboren te Antwerpen in ’t Jaar 1618. Vind ik met den grootste roem aldus geschreven.
Wat mag de vlugge faam, zoo op Apelles roemen,
En hem alleen den Prins van al de Schilders noemen,
Die zyn[1] benyders had verraden, door zyn Konst
En kreeg daar voor tot loon Vorst Alexanders gonst.
Laat
- ↑ Apelles te Macedonien gekoomen, verzette zich de Hofschilder van Alexander den grooten hier over, en beducht dat zyne Konstfakkel de zyne mogt verdooven, bedacht een vond om Apelles by den Vorst gehaat te maken, of hier door van kant te helpen. Hy veinsde zig een van des Vorsten bedienden te wezen; en gebood Apelles des anderen daags by den Vorst te komen spyzigen. Apelles, niet denkende op bedrog verscheen des anderendaags op ’t Hof, zeggende dat hy daar was ter maaltyd by de Vorst genoodigt. Dit wierd Alexander aangedient, die zig verwonderde dat ymant zoo stout dorst wezen, van zich iet, (’t geen niemant mocht gebeuren) te vermeten. Hy deed hem roepen, en vraagen wien zoo stout was van hem aan ’s Vorsten tafel te noodigen. Apelles wel ziende dat hy bedrogen was, bad den Vorst om vergiffenis van zyn misdaad, en vertoonde zyn onschult. Alexander belust om te weten wie die pots gespeelt had, vraagde Apelles of hy den persoon niet zou konnen aanwyzen. Waar op hy verzogt een stuk zwarte kool, en teekende het wezen van hem op den muur, zoo dat de bedrieger hier door bekent wierd, en in ongena kwam.
