Hellas verdeelen, en vervolgens de tegen u gekeerden met uw aanhangers gemakkelijk onderwerpen."
3. Zij nu rieden dit, doch hij volgde hen niet, maar een vreeselijk verlangen had hem bevangen om Athene wederom te veroveren, èn uit ijdelheid en wijl hij van plan was door vuren door de eilanden heen aan Xerxes in Sardes te melden, dat hij Athene genomen had. Maar ook toen in Attica gekomen vond hij de Atheners niet, doch vernam dat de meesten op Salamis waren en op de schepen, en zoo nam hij de stad leeg van menschen in. De verovering door den koning geschiedde tien maanden voor den tweeden veldtocht, dien van Mardonius.
4. Toen Mardonius in Athene was gekomen, zond hij Murychides een Hellespontiër naar Salamis met den zelfden voorslag als ook Alexander de Macedoniër aan de Atheners had overgebracht. Hij zond die boodschap ten tweede male, hoewel hij de niet vriendschappelijke gezindheid der Atheners reeds kende, doch in de verwachting dat zij hun onverstand zouden opgeven, nu het Attische land veroverd was en in zijn macht.
5. Daarom dan zond hij Murychides naar Salamis, en deze voor den raad getreden, zeide de opdracht van Mardonius. Een der raadsleden. Lycidas, gaf als meening, dat het hem beter scheen, den voorslag aan te nemen, dien Mardonius aanbood, en hem aan het volk voor te leggen. Hij dan gaf deze meening, hetzij dan dat hij geld van Mardonius ontvangen had, hetzij ook wijl zijn meening werkelijk zoo was. Doch de Atheners namen het dadelijk hoog op, zoowel die uit den raad als die daar buiten, toen dezen het vernomen hadden, en zij omringden Lycidas en steenigden hem, doch den Hellespontiër Murychides zonden zij ongedeerd henen. Toen er nu in Salamis een oploop was ontstaan over Lycidas, vernamen de vrouwen
