handeld en verlaten waren, en wisten dat het voordeeliger was met den Pers in verdrag te treden dan hem te beoorlogen. Maar toch zullen wij nooit vrijwillig tot een verdrag komen. En onze handelwijze dus is eerlijk tegenover de Hellenen, doch gij, vroeger in de grootste vrees, dat wij ons met den Pers verbinden zouden, nu gij onze gezindheid duidelijk hebt leeren kennen, dat wij Hellas nooit verraden zullen, en wijl de muur door den Isthmus heen voor u opgericht, gereed is, thans bekommert ge u niets meer om de Atheners, doch na onze afspraak den Pers in Boeotië tegen te trekken hebt ge ons verlaten en liet den barbaar in Attica vallen. Tot nu toe daarom zijn de Atheners vertoornd op u, want gij deedt niet rechtvaardig: nu echter verzochten zij u ten spoedigste een leger met ons uit te zenden, opdat wij den barbaar in Attica afwachten. Want nu wij Boeotië gemist hebben, is de Thriasische vlakte in ons land de meest geschikte plaats voor den slag."
8. Toen nu de ephoren dit hoorden, verschoven zij hun antwoord tot den volgenden dag, en den volgenden op den komenden, en dat deden zij tien dagen lang, van dag op dag verschuivend. In dien tijd arbeidden alle Peloponnesiërs met grooten ijver aan den muur over den Isthmus, en hij was bijna gereed. En ik kan de reden niet zeggen, waarom zij bij de komst van Alexander den Macedoniër in Athene zich zoozeer kantten tegen een verdrag van de Atheners met de Meden, en later er niets om gaven, behalve dat nu de Isthmus afgemuurd was en zij de Atheners voor niets meer noodig meenden te hebben, maar toen Alexander in Attica kwam, was de Isthmus nog niet afgemuurd, doch zij arbeidden er aan in groote vrees voor de Perzen.
9. Eindelijk geschiedden het antwoord en de uittocht
