nu beweren, dat gene dit hoorende en smart gevoelend over de beschimping, gewenscht heeft, niet zoozeer op den spreker van die woorden zich te wreken, als wel Polycrates op alle wijzen te verderven, om wien hij gescholden was.
121. Anderen, weinigen, verhalen, dat Oroetas een heraut naar Samos zond om een zaak te verzoeken (want toch, wat dat was, wordt niet gezegd), en Polycrates juist in het mannenvertrek neerlag en Anacreon van Teos[1] ook bij hem was; en hetzij hij met opzet de macht van Oroetas gering achtte, hetzij het door toeval zoo geschiedde: de heraut van Oroetas toch trad tot genen en sprak, en Polycrates (want hij lag juist naar de muur gekeerd) wendde zich niet om, noch antwoordde iets.
122. Deze dubbele oorzaak wordt als de oorzaak van Polycrates' dood verhaald, en men kan aannemen, welke van beiden men wil. Oroetas nu, gevestigd in Magnesia, het boven de rivier de Maeander gelegene, zond Myrsus, zoon van Gyges, een Lydiër, naar Samos met een boodschap, daar hij de bedoeling van Polycrates begreep. Want Polycrates is de eerste der Hellenen, dien wij weten, dat naar de zeeheerschappij streefde, behalve Minos van Cnossus en indien iemand vóór dezen de zee beheerschte; doch van het dus geheeten menschlijke geslacht[2] was Polycrates de eerste, en hij had veel verwachtingen om over Ionië en de eilanden te zullen heerschen. Oroetas nu, inziende dat gene dit in den zin had, zond een boodschap en zeide dit: „Oroetas zegt Polycrates het volgende. Ik verneem, dat gij op groote ondernemingen zint, doch uw middelen niet zoo groot zijn als uw plannen. Doe gij nu
