gende[1] en meest aanzienlijke Perzen. En dezen nu deden zóó, doch het overige perzische leger schoot te hulp; en de huurlingen geraakten in gevaar en werden weder opgesloten in den burcht.
147. Otanes de veldheer, ziende welk groot kwaad den Perzen was aangedaan, vergat de bevelen, die Darius hem bij zijn vertrek had opgedragen, om geen der Samiërs te dooden noch slaaf te maken, doch het eiland ongedeerd aan Syloson over te geven, deze bevelen vergat hij opzettelijk, en beval aan het leger ieder, dien zij grijpen konden, èn man en knaap gelijkelijk te dooden. Toen belegerde een deel van het leger den burcht, en de anderen doodden ieder dien zij vonden zonder onderscheid, zoowel in den tempel als buiten den tempel.
148. Maeandrius echter, uit Samos ontloopen, voer naar Lacedaemon; en daar gekomen bracht hij alles naar Sparta over, waarmede hij uitgeweken was, en deed het volgende. Telkens wanneer hij zijn zilveren en gouden bekers voor den dag had gehaald, liet hij zijn dienaren die reinigen, en hij zelf was gedurende dien tijd in gesprek met Cleomenes, den koning van Sparta, en leidde hem naar zijn huis. Wanneer nu Cleomenes de bekers zag, bewonderde hij ze en was verbaasd, en gene beval hem zoo veel er van weg te dragen, als hij wilde. En hoewel Maeandrius dit tweemaal en driemaal zeide, toonde Cleomenes zich als den rechtschapenste der mannen, daar hij het voor onrecht hield het aangebodene aan te nemen; en bemerkende, dat gene door aan andere burgers aanbiedingen te doen hulp tegen de Perzen zou vinden, ging hij tot de ephoren en zeide, dat het beter was voor Sparta,
- ↑ d.i. officieren van hoogen rang, die het recht hadden zich door stoeldragers te laten begeleiden.
