Manifest der Communistische Partij.
Een spook gaat rond door Europa — het spook van het communisme. Alle machten van het oude Europa hebben zich tot een heilige drijfjacht tegen dit spook verbonden, de Paus en de Czaar, Metternich en Guizot, Fransche radikalen en Duitsche politiemannen.
Waar is de partij der oppositie, die niet door haar regeerende tegenstanders voor communistisch is uitgekreten, waar de oppositie-partij, die den meer vooruitstrevenden oppositie-mannen, evenals haar reactionairen tegenstanders, niet het brandmerkend verwijt van communisme heeft terug geslingerd?
Tweeërlei volgt uit dit feit.
Het communisme wordt reeds door alle Europeesche machten als een macht erkend.
Het is hoog tijd, dat de communisten hun denkbeelden, hun doeleinden, hun tendenz voor de geheele wereld blootleggen en tegenover het sprookje van het spook van het communisme een manifest van de partij zelf stellen.
Tot dit doel zijn communisten van de meest verschillende nationaliteiten te Londen bijeengekomen en hebben zij het volgende manifest ontworpen, dat in de Engelsche, Fransche, Duitsche, Italiaansche, Vlaamsche en Deensche taal uitgegeven wordt.
I.
Bourgeois en Proletariërs.
De geschiedenis van iedere maatschappij tot nu toe is de geschiedenis van klassenstrijden.[1]
- ↑ Dat wil zeggen, precies gesproken, de schriftelijk overgeleverde geschiedenis. In 1847 was de vóórgeschiedenis der maatschappij, de maatschappelijke organisatie, die aan alle opgeschreven geschiedenis voorafging, nog zoo goed als onbekend. Sinds dien tijd heeft Haxthausen
