117
"Ik weet niet," andwoordde BRUIS, die gaarne gezien had dat mevrouw by deze uitnoodiging tegenwoordig geweest ware.
"Enfin!" zei de doctor: "wy zullen zien, ik zal u by mijn vrouw brengen."
Hoe voortreffelijk zy was.
Mevrouw DELUW was niet ver af, bezig met JANSJEN te beknorren over het leven dat zy maakte; "zy wist ook niet," zei ze met een oog op den tuinman, "waarom er altijd wat aan die tuin gedaan moest worden, als de familie er in was."
DELUW droeg zijn vriend aan zijne vrouw op, en wilde vertrekken.
"Nog een woordtjen!" zei mevrouw DELUW.
"Wat liefste?" zei de doctor.
"Zou daar niets aan te doen zijn?"
"Waaraan?"
"Aan die jongens."
"Welke jongens? WILLEM en …….. "
"Och neen! aan die jongens daar in 't veld. "Wat wou je dan hebben dat er aan gedaan werd?"
"Dat het ze verboden werd," zei mevrouw de doctorin.
"Maar lieve, daar hebben we immers 't recht niet toe;" zei de doctor.
"Nu, ik vind het dan al heel indécent; en vooral voor MIENTJEN, die daar altijd onder den cypres zit; zou je niet...."
De doctor hoorde niet, maar was al weg.
Dit staaltjen van echtelijke samenspraak betrof een vijftal kleine knapen van acht à negen jaar, die zich op een kwartier afstands van Veldzicht in het weiland bevonden, en het op dien brandendheeten achtermiddag veel frisscher vonden in het water van den tocht dan in hunne kleederen.
"Uw oudste dochter, zei BRUIS, toen hy met mevrouw DELUW alleen was, schijnt veel van de eenzaamheid te houden."
"O ja, mijnheer! ik beleef heel veel plaisier aan dat meisjen. Ze is altijd met een of ander boek in de weer; ik verzeker u dat zy haar fransch nog beter verstaat dan ik; zy leest engelsch, en hoogduitsch ook."
"Kom aan;" zei de heer BRUIS; "dat 's plaisierig. Ja, hier in Holland zijn zulke heerlijke gelegenheden voor dat alles."'
Mevrouw DELUW meende dat deze opmerking de verdiensten van haar welp verkleinde.
"Het scheelt veel, mijnheer!" andwoordde zy, hoe men van die gelegenheden profiteert; en mijn dochter studeert veel, studeert eigenlijk altijd. Haar grootste genoegen is studeeren; en ze houdt zich ook niet