206
"Ik kan je niet verstaan!" zeide zy; maar dat weet ik wel, dat het lang duren zal, eer de rijkdom by PLEUNTJEN SAMET'S laatste leger komt om te huilen; maar ik heb ook wel hooren zeggen, dat juffrouw NOIRET van geen lage komof was."
Dit gezegd hebbende stond de oude op, en begaf zich naar haar eigen cel. De doctor kwam om naar SUZETTE te zien, en voor haar te zorgen nu de eerste schok voorby was. Zijn gelaat luisterde op als hy CONSTANCE zag.
"De freule reeds hier?" zeide hy; het kon niet beter. Gy moet dadelijk gegaan zijn, freule NAGEL! — Ik beveel u deze patiente aan,"voegde hy er by; voor bedroefden zijt gy de beste doctor die ik ken."
Hy schreef een ontspannenden drank voor, en verliet ons, om wie weet welke andere ellende te gaan aanschouwen!
Het is opmerkelijk hoe gretig de mindere klasse is om met een lijk te sollen. Het is een stuk van liefhebbery. Al is iemand zijne betrekkingen ook nog zoo lief, naauwelijks heeft hy den adem uitgeblazen; ja, somtijds zijn er niet dan zeer bedriegelijke proeven genomen omtrent het wezenlijk doodzijn van den dierbare, of het lijk moet van top tot teen ontkleed en in het doodsgewaad gehuld worden, en het "heerlijke" bed weggehaald, om daarvoor den harden stroozak in plaats te geven. En ik heb by lijken gestaan, die aldus waren afgelegd, van personen die men nog geen uur te voren dood op hun stoel had gevonden.
De Moeder van het hofjen kwam dan ook met een allergewichtigst gezicht binnen, en moeder DE GROOT op zijde nemende, hield zy haar voor, dat men niets heiligers te doen had dan juffrouw NOIRET te ontweiden. "Juffrouw DE GROOT kon daartoe over haar beschikken; zy was er niet akelig van. Ook wist zy heel goed waar het doodgoed van juffrouw NOIRET lag."
Juffrouw DE GROOT beweerde evenwel dat het geen haast had, maar de Moeder van 't hofjen stond er toch op, dat het vóór de nacht geschiedde; want het was maar om het bed, weetje; en dan, juffrouw NOIRET had zoo'n kostelijke sprei, altijd by winterdag, en die had ze zeker nu ook al weer op 't bed?" En zy ging kijken of het zoo was ….
"Het is de sprei," zei ze bedenkelijk tegen juffrouw DE GROOT; "als je der nog toe reseleveert, mot je me maar laten roepen."
"'t Is wel," zei juffrouw DE GROOT, en de Moeder vertrok, om door het venster heen, met de doove buurvrouw een luid gesprek aan te knoopen over de noodzakelijkheid om juffrouw NOIRET af te leggen, en over haar kostelijke sprei.
"Wat had de Moeder? " vroeg SUZETTE, weemoedig opziende, toen zy vertrokken was.
"Niets, lieve!" zei juffrouw DE GROOT: "ik zal voor alles zorgen. Bekommer u over niets."
